#.1.

Oczami Susan.

Przyjechał. Jest lipiec i dopiero drugi raz przyjechał do swojej rodziny,do mnie... Twarz boli mnie jak cholera.A dlaczego? Dzisiaj się biłam. Trzeci raz w życiu. Ale teraz najwięcej szkód mam. Gada z mamą i się patrzy w moje okno.Nie widzi mnie. Na szczęście.Teraz wchodzą do domu. Masakra. O Edmund wyszedł przywitać się ze swoim synusiem. Gadać mi się nie chcę. Zayn najbardziej mnie zranił na świecie.

-Cześć siostra. Czemu nie zeszłaś . Martwię się.

-Taaa ty się o mnie martwisz.

Opowiedziałam miejąc głowę w kolanach.Wszedł.Ma jeszcze czelność!

-Coś się stało?

-Dużo.

Zayn złapał mnie za głowę i podniósł ją. Złapał na brodę i ułożył moją głowę w stronę jego oczu.

-Co Ci się stało?

-Nic.

Wyrwałam mu swoją głowę z jego ręki.

-Z kim się biłaś?

-Co cie to obchodzi.

-Dużo.

-Tak ciebie obchodzę od kiedy!Od kiedy poszedłeś do x factor masz mnie w dupie. Tylko 3 razy mnie odwiedziłeś rozumiesz tylko trzy razy licząc w tym roku! Nawet nie dzwonisz. A teraz przyjechałeś sam a wcześniej z chłopakami. Po co wogle wchodzisz do mojego pokoju! Zraniłeś mnie i to bardzo! Wiem że o mnie już zapominasz. No tak masz swoich przyjaciół! Ja kiedy byłam młodsze mówiłam ci o wszystkim  O okresie, o problemach, kurwa i o wszystkim! A ty teraz takie coś mi robisz! Dosyć cię mam!

Złapałam torbę i wybiegłam z domu.Co on sobie myśli! Teraz tak przyjedzie i co wszystko od nowa? O nie.

Niech wybije to sobie z głowy.

Oczami Zayn'a.

Kiedy Sue wybiegła złapałem się za głowę. Jaki ja głupi. Miała racje. Tyle okazji miałem żeby tu przejechać a tego nie robiłem. Wiem jaki błąd popełniłem. Kiedyś było inaczej.

-Mamo.

Powiedziałem wchodząc do kuchni.

-O co się biła.?

-Nie wiesz?W internecie dudnią o tym.

-Jak to?

-No o Niall'a.

-Co?

Zdziwiłem się, o niego? O mojego najlepszego przyjaciele. Nie rozumiem.Hmm,może Susan powie mi.A po za tym Niall jutro przyjeżdża i reszta. Ciekawe co będzie się działo w tym domu wariatów.

-Czemu się tak zachowuje?

-Jak to?

Matka popatrzyła na mnie dziwnie.

-Nic nie wiesz?

-No jakoś nie.

-Ona była w psychiatryku. Wyszła wczoraj.

-Co?

Moja siostra w psychiatryku?!

-No tak. Tneła się i próbowała popełnić z dziesięć razy samobójstwo.Nie dawała rady się zabić.

-I to moja wina?

-Nie wiem.Wiesz że taki bardzo dobrych kontaktów nie mam z nią od już 3 lat.

-Jaki ja głupi.

-Synuś. Ona niech robi co chcę. Ty masz karierę a nie jak ona. Siedzi i się tnie.

-Przestań!

Krzyknąłem pierwszy raz na ojca.

-Co?

-Nie mów tak o niej! To twoja córka! A to że wpadką była to nic złego.Powinieneś się o nią troszczyć  Ona wychowała się bez ojca i matki jak byś chciał wiedzieć.Miała tylko mnie a ja to spieprzyłem.

Popłynęła mi jedna łza po pliczku.Szybko ją wytarłem i wyleciałem z mieszkania. Na pewno jest na starym placu zabaw. Jest niedaleko  Dobra nie na marne te ranki i wieczory gdy biegałem. Pięć minut jestem.  Płacze. Co ja narobiłem.Kto to jest? Spojrzałem się w lewą stronę. Ktoś do niej podchodzi.

-I co nadal będziesz bronić swojego gwiazdora!

Krzyknął jeden.

-Idź do niego niech Ci pomoże!

Wykrzyczała jedna dziewczyna.

-Spierdalajcie.

-Uuu jakie słownictwo. Lala. Co twój blondynek nie dał Ci dużej podniety i przyjemności.

Co oni pieprzą? O co chodzi.

-Co do niej chcecie.!

Krzyknąłem stojąc przy siostrze.

-O patrzcie przyszedł braciszek.

Zaśmiał się.

-Spierdalajcie.

Powiedziałem.

-O patrzcie odziedziczyła ta wpadka to po nim.

-Nie mów tak na mnie!

Krzyknęła Susan. Złapała mnie za rękę i wyszliśmy z parku.

-Przepraszam.

Powiedziałem patrząc się jej w oczy.

-Terazmożesz przepraszać. Tyle krzywdy mi się działo. Nie chcesz wiedzieć co mi się działo. Te pół roku w psychiatryku to udręka.Robię z ciebie normalnie psychomana. Ja nie dam rady. Dłużej bez ciebie. Ja się zabiję gdy nie będziesz przy mnie. Zayn ja nie umiem bez ciebie żyć!

Wykrzyczała mi to w twarz i przytuliła się do mnie.

-Rozumiem. Przepraszam. Zamieszkasz z nami bez gadania .

-Naprawdę?

Zapytała z niedowierzaniem.

-Tak.

-Dziękuje!

Krzyknęła i mocniej się we mnie wtuliła. Kocham ją. Nie wiem dlaczego to robiłem. Więcej tego nie zrobię. Nigdy.

-Wiesz że jutro Niall przyjeżdża.

-Co?

Zapytała z łzami w oczach.

-Ej co jest.

Powiedziałem ocierając jej łzę z policzka.

-Nie.

Wyszeptała i pobiegła do lasu. Nie znajdę jej tam. Nie dam rady. Wiem o tym kiedyś ją szukałem. Ona na pewno mnie wtedy widziała ale ja jej nie. Nie dam rady nawet nie mam co tam biec.